|
|
 |
 |
|
Koń domowy (Equus caballus L.) - ssak
nieparzystokopytny z rodziny koniowatych. Koń został udomowiony w
Mezopotamii i Chinach ok. 8-6 tys. lat temu. Przodkiem konia
domowego były prawdopodobnie koń Przewalskiego i tarpan oraz wymarłe
azjatyckie konie tundrowe i leśne. W styczniu 2007 zespół naukowców
z Massachusetts Institute of Technology i Uniwersytetu Harvarda
poinformował, że stworzył wstępną mapę genomu konia. |
 |
|
Konie charakteryzują się wielką różnorodnością umaszczeń, które
w większości przypadków nie jest cechą rasową. Wyjątkami od tej
reguły są rasy: haflinger (umaszczenie kasztanowate z konopiastą
grzywą i ogonem), appaloosa (umaszczenie tarantowate), konik polski
(umaszczenie myszate), palomino (umaszczenie izabelowate), fiording
(umaszczenie bułane) oraz koń fryzyjski (umaszczenie kare, jedyną
możliwą odmianą jest mała gwiazdka na czole). |
 |
|
Końskie zęby stale rosną, mniej więcej 4 mm rocznie. Są one
systematycznie ścierane ok. 2 mm na rok, wskutek rozcierania
pobieranego pokarmu. Szczęka jest szersza niż żuchwa, dlatego zęby
trzonowe i przedtrzonowe ścierają się nierównolegle, pod kątem.
Miękki pokarm powoduje, że zęby trzonowe i przedtrzonowe nie
ścierają się równomiernie na całej powierzchni, co powoduje że na
zewnętrznej stronie zębów górnych i wewnętrznej stronie zębów
dolnych tworzy się ostra jak nóż krawędź. Należy przynajmniej raz do
roku skontaktować się z weterynarzem, który sprawdzi stan uzębienia
zwierzęcia i w razie potrzeby odpowiednio je starnikuje. Problemy
związane z uzębieniem przekładają się bardzo często na kłopoty w
pracy z końmi - trudności przy kiełznaniu, niespokojna głowa,
nieakceptowanie wędzidła, problemami z pobieraniem pokarmu oraz
przeżuwaniem. |
|
